Analyse: Cijfers verklaren waarom Feyenoord een nieuwe financiële koers vaart

Feyenoord heeft deze zomer nadrukkelijk op de financiële rem getrapt. De Rotterdammers namen afscheid van een groot aantal spelers en investeerden beperkt in vervangers. Dat zorgt onder supporters en analisten voor kritiek, zeker omdat de club de afgelopen jaren tientallen miljoenen euro's aan transferinkomsten realiseerde.

De jaarverslagen van Feyenoord geven echter een duidelijke verklaring voor de gekozen koers: de kostenbasis van de club is de afgelopen jaren hard opgelopen, waardoor Feyenoord steeds afhankelijker is geworden van inkomsten uit de Champions League en transferresultaten.

De ontwikkeling van de loonlast is daarbij veelzeggend. In het seizoen 2021/22 bedroegen de lonen, salarissen en sociale lasten nog 48,2 miljoen euro. Een jaar later was dat 58,3 miljoen euro, in 2023/24 66,1 miljoen euro en in 2024/25 zelfs 81,4 miljoen euro. Tegelijkertijd stegen de totale bedrijfslasten van 86,1 miljoen euro in 2021/22 naar 134,3 miljoen euro in 2024/25.

Die sterke stijging was in het seizoen 2024/25 goed op te vangen. Feyenoord boekte toen een recordomzet van 160,5 miljoen euro, mede dankzij de succesvolle Champions League-campagne. Het operationele resultaat kwam uit op 26,1 miljoen euro positief en het eigen vermogen steeg naar 37,3 miljoen euro. Feyenoord noemt deelname aan de Champions League zelf nadrukkelijk als een van de belangrijkste oorzaken van het recordjaar.

Waar veel journalisten de laatste dagen bezig zijn om bestuurders te beschadigen, willen wij hier in dit artikel heel ver van wegblijven. Het feit dat Feyenoord dergelijke lasten kan dragen en ook nog eens een positief operationeel resultaat heeft behaald, plus het eigen vermogen met miljoenen heeft laten groeien, zijn cijfers waar Feyenoord zes jaar geleden nog niet eens van had durven dromen.

De huidige directie, met algemeen directeur Robert Eenhoorn en technisch directeur Dévy Rigaux, kiest voor een andere koers. Mede op aandringen van de Raad van Commissarissen wil Feyenoord de afschrijvingen verlagen en de salariskosten terugbrengen. Daarmee moet de club minder afhankelijk worden van spelersverkopen en inkomsten uit de Champions League. Dat is geen onlogische koers, zeker omdat Feyenoord zich dit seizoen alleen bij het behalen van het landskampioenschap rechtstreeks verzekert van deelname aan het miljoenenbal.

Zonder Champions League ontstaat ander financieel plaatje

Na de uitschakeling tegen Fenerbahçe kwam Feyenoord in 2025/26 uit in de Europa League. In het jaarverslag over 2024/25 voorspelde de club zelf dat de omzet daardoor zou terugvallen naar ongeveer 118 miljoen euro. Ook werd toen al rekening gehouden met een negatief operationeel resultaat, ondanks een daling van de bedrijfslasten.

Dat verschil is aanzienlijk. In het seizoen 2024/25 boekte Feyenoord nog een omzet van 160,5 miljoen euro. Een terugval naar circa 118 miljoen euro zou neerkomen op een daling van ruim 42 miljoen euro. Het jaarverslag over 2025/26 is nog niet gepubliceerd, waardoor ook de exacte ontwikkeling van de personeelskosten onbekend is. Wanneer de lasten voor lonen, salarissen en sociale lasten ongeveer op het niveau van 2024/25 zijn gebleven, zou echter bijna zeventig procent van de totale omzet daaraan zijn opgegaan.

Feyenoord wijst in het eigen jaarverslag nadrukkelijk op het risico dat daarbij ontstaat. De club schrijft dat de ambitie om structureel tot de Nederlandse top te behoren gepaard gaat met aanzienlijke vaste lasten. Tegelijkertijd zijn inkomsten uit partnerships, recettes, televisiegelden, transfers en overige opbrengsten niet ieder seizoen op hetzelfde niveau gegarandeerd. Wanneer Feyenoord de komende jaren structureel de Champions League misloopt en ook de transferinkomsten tegenvallen, neemt het financiële risico daardoor fors toe.

Afschrijvingen lopen hard op

Naast de salariskosten is ook de ontwikkeling van de afschrijvingen op spelerscontracten belangrijk om de huidige koers van Feyenoord te begrijpen. Wanneer Feyenoord een speler koopt, komt de transfersom niet in één keer ten laste van het resultaat. Die investering wordt gedurende de looptijd van het contract afgeschreven. Daardoor blijven eerdere aankopen meerdere jaren op de begroting drukken.

Die post is de afgelopen jaren stevig opgelopen. In 2019/20 bedroegen de afschrijvingen en bijzondere waardeverminderingen op vergoedingssommen nog 12,3 miljoen euro. In 2020/21 was dat 13,1 miljoen euro en in 2021/22 15,0 miljoen euro. In het kampioensseizoen 2022/23 verdubbelde de post bijna naar 30,2 miljoen euro. De stijging zette daarna door. In 2023/24 ging het om 37,7 miljoen euro en in 2024/25 zelfs om 55,0 miljoen euro aan afschrijvingen en bijzondere waardeverminderingen.

Wel is bij dat laatste bedrag een belangrijke nuance nodig. Feyenoord schrijft dat de reguliere afschrijvingen in 2024/25 met 7,5 miljoen euro stegen naar 45,2 miljoen euro, tegenover 37,7 miljoen euro een jaar eerder. Daarbovenop kwam een incidentele afboeking van 9,8 miljoen euro op spelers die veelvuldig geblesseerd waren en/of meerdere keren werden verhuurd terwijl de andere club niet de volledige salarislast overnam.

Daarmee is de structurele ontwikkeling nog altijd duidelijk: de reguliere afschrijvingslast is in enkele jaren ongeveer verdrievoudigd. In 2019/20 bedroegen de reguliere afschrijvingen op vergoedingssommen 11,9 miljoen euro, tegenover 45,2 miljoen euro in 2024/25.

Feyenoord draagt zwaardere kostenstructuur dan PSV

De vergelijking met PSV maakt duidelijk hoe opvallend de ontwikkeling bij Feyenoord is geweest op dit vlak. Waar beide clubs qua salariskosten inmiddels dicht bij elkaar liggen, is het verschil bij de afschrijvingen op spelerscontracten juist aanzienlijk. PSV gaf in 2024/25 in totaal 84,3 miljoen euro uit aan lonen, salarissen en sociale lasten, tegenover 81,4 miljoen euro bij Feyenoord. De salariskloof tussen beide clubs bedroeg daarmee nog geen drie miljoen euro. Feyenoord draaide dat seizoen echter wel een lagere omzet: 160,5 miljoen euro tegenover 170,8 miljoen euro bij PSV.

Bij de afschrijvingen is het beeld omgekeerd. PSV schreef in 2024/25 regulier 33,2 miljoen euro af op spelerscontracten. Feyenoord kwam uit op 45,2 miljoen euro. Daarbovenop moest de Rotterdamse club nog eens 9,8 miljoen euro bijzonder afboeken op spelers die veelvuldig geblesseerd waren of regelmatig werden verhuurd.

Dat verschil is niet alleen het gevolg van één uitzonderlijk seizoen. De afschrijvingslast bij PSV bleef jarenlang relatief stabiel. Tussen 2019/20 en 2023/24 lagen de reguliere afschrijvingen steeds tussen ongeveer 22 en 30 miljoen euro. In 2024/25 steeg die post naar 33,2 miljoen euro.

Bij Feyenoord ging dat veel sneller. De club zat in 2019/20 nog op 11,9 miljoen euro aan reguliere afschrijvingen op vergoedingssommen. In 2023/24 bedroeg die post al 37,7 miljoen euro en een jaar later 45,2 miljoen euro. Die stijging is het directe gevolg van de grote investeringen die Feyenoord de afgelopen jaren in de selectie heeft gedaan.

Dat verklaart ook waarom het logisch kan zijn dat Feyenoord nu niet alleen naar de salarissen kijkt, maar juist ook naar de boekwaarde van de selectie. Door minder nieuwe transfersommen te activeren en afscheid te nemen van spelers kan de club de jaarlijkse afschrijvingen in de komende seizoenen laten dalen. De huidige koers lijkt daarmee niet alleen gericht op minder salarislasten, maar vooral op het terugbrengen van de totale structurele kosten van de selectie naar een niveau dat ook zonder Champions League beter te dragen is.

Feyenoord wil kosten beter beheersbaar maken

De terughoudendheid betekent overigens niet dat Feyenoord financieel in de problemen zit. Integendeel. Het eigen vermogen groeide van slechts 1 miljoen euro in 2021/22 naar 37,3 miljoen euro in 2024/25. Ook boekte de club destijds een nettowinst van 23,1 miljoen euro. Het is nog niet bekend wat de stand van zaken was in 2025/26; het jaarverslag over dat seizoen volgt in december.

De grote schoonmaak in de selectie en de beperkte herinvesteringen kunnen daarom vooral worden gezien als een poging om salarissen, afschrijvingen en andere vaste lasten terug te brengen. De discussie draait daarmee minder om de vraag of Feyenoord geld heeft en meer om hoeveel financieel risico de club bereid is te nemen om sportief aansluiting te houden bij de concurrentie.