''Van een afrekening is geen sprake, zo'n trainer wil ik niet zijn''

Robin van Persie krijgt de laatste weken veel kritiek. De trainer van Feyenoord begon sterk aan het seizoen, maar sportief is de ploeg inmiddels in een lastige fase beland. Van Persie wordt onder meer verweten hard te zijn voor zijn spelers, waarbij vooral het voorbeeld van Jaden Slory wordt genoemd.

Slory veroorzaakte tijdens de uitwedstrijd tegen AZ een strafschop, waardoor Feyenoord dure punten liet liggen. De buitenspeler kwam daarna niet meer voor in de plannen van Van Persie. Volgens de trainer is er echter geen sprake van een persoonlijke afrekening. ''Hij is ook tweeënhalve maand geblesseerd geweest. Ik denk dat het voor hem op dat moment goed was even in de luwte te blijven.''

''Slory viel in tegen AZ en had daar een stevig leermoment'', vervolgt Van Persie in gesprek met Voetbal International ''Hij was niet de enige. We hebben zijn contract niet voor niets verlengd, we geloven in hem. De laatste paar wedstrijden voor de winter is hij er gewoon weer bij geweest. Van een afrekening is geen sprake, zo’n trainer wil ik niet zijn.''

Van Persie krijgt daarnaast het verwijt dat hij zijn eigen fouten niet zou erkennen. Volgens de trainer wordt er intern wel degelijk kritisch gekeken naar het eigen handelen. ''Natuurlijk evalueer ik ook op dit vlak. Hoe presenteer ik mezelf in de media in relatie tot de spelers, de staf, de speelwijze? Sommige dingen kan ik niet zeggen, dat hoef je niet te snappen of te begrijpen. Wanneer jullie als media wat roepen vanuit jullie rol, is dat anders. Je kijkt en geeft je mening, maar jij hebt niet te maken met een spelersgroep. Ik wel.''

Blessureproblematiek en domino-effect

Ook de vele blessures zorgen voor frustratie bij supporters. Van Persie is van mening dat zijn eerdere uitspraken over het vinden van de rode draad uit hun verband zijn gebracht. Hij wilde nooit de schuld neerleggen bij trainer Brian Priske. ''Ik ken de koppen boven de stukken inderdaad nog. We hebben teruggekeken en dan kom je tot min of meer dezelfde conclusie: een domino-effect waarbij niet echt één iemand schuldig is. Idealiter hadden we Gijs en Jordan bijvoorbeeld nog wat langer opgetraind. Toen dat niet lukte, zag je dat steeds meer spelers geblesseerd raakten. En soms is het ook moeilijk te achterhalen. Malcolm Jeng speelde voor het eerst in de basis en scheurt zijn achillespees.''

''Ik vind onze performance-afdeling nog steeds de beste. Je moet kijken naar de blessures afzonderlijk en dan is bijna ieder geval op zichzelf staand en verklaarbaar. Voorbeeld: Tsuyoshi Watanabe speelde voor het eerst met Japan twee interlands kort achter elkaar, hij vliegt terug en raakt bij ons licht geblesseerd. Dat had als gevolg dat Jordan Bos en Gijs Smal moesten spelen, terwijl die elkaar steeds mooi afwisselden en zo echt wedstrijdfit konden worden. Nou, Bos raakt geblesseerd en voor je het weet krijg je een soort domino-effect waarbij spelers net effe wat meer moeten spelen dan dat ze aankunnen op dat moment, met als gevolg dat er steeds meer geblesseerd raakten.''