Analyse: hoe fitheid de doorslag gaf tegen N.E.C. in De Kuip

Feyenoord wacht dit weekend een beladen uitwedstrijd tegen NEC. Na het teleurstellende gelijkspel tegen FC Volendam is de druk opgelopen en juist daarom is het interessant om terug te kijken naar de eerdere ontmoeting in De Kuip. Daar ging het namelijk pijnlijk mis voor de ploeg van Robin van Persie.

NEC liet toen al zien waarom het een lastige tegenstander is. De ploeg van Dick Schreuder bleef trouw aan zijn eigen speelwijze en begon met drie verdedigers en veel bewegelijkheid voorin. Opvallend detail was de rol van Bryan Linssen, die in de opbouw regelmatig uitweek naar de linkerflank en daar opdook als een soort extra back. Daarmee probeerde NEC gebruik te maken van de ruimte achter de druk van Feyenoord.

In de eerste helft had Feyenoord het tactisch eigenlijk goed voor elkaar. Door compact te blijven en niet mee te gaan in de bewegingen van Linssen, wist de thuisploeg de opbouw van NEC grotendeels lam te leggen. Met name via Luciano Valente werd er telkens een oplossing gevonden onder de druk vandaan, terwijl Anis Hadj Moussa zijn directe tegenstander pijn deed in de één-tegen-één.

Toch kwam NEC op voorsprong. Een slordig moment in de opbouw werd direct afgestraft, waarbij Feyenoord met te veel spelers vóór de bal stond. Het tekent een terugkerend probleem waarbij Feyenoord controle had, maar kwetsbaar bleef in de omschakeling. Via Leo Sauer kwam Feyenoord nog voor rust langszij, waarna de ploeg na rust zelfs op voorsprong kwam. Op dat moment leek er weinig aan de hand.

Wedstrijd kantelt na ingrepen vanaf de bank

Waar Feyenoord de wedstrijd niet wist te beslissen, greep Schreuder in. Met het inbrengen van onder meer Dirk Proper en Noé Lebreton kreeg NEC meer controle op het middenveld. Vooral Proper bracht rust en aanspeelbaarheid, vergelijkbaar met de rol die Valente bij Feyenoord vervulde.

Vanaf dat moment verschoof het spelbeeld. NEC werd gevaarlijker en Feyenoord kreeg steeds meer moeite om grip te houden. De gelijkmaker viel na een moment van onoplettendheid in de defensie, waarna het kort daarna opnieuw raak was. Bij beide treffers bleek hoe lastig Feyenoord het had met loopacties en overtal-situaties rond de zestien.

In de slotfase besliste invaller Kento Shiogai het duel definitief, waarmee de impact van de wissels van NEC pijnlijk duidelijk werd. Wat vooral opviel in dat duel, en ook nu weer een thema dreigt te worden, is het fysieke aspect. NEC staat dit seizoen bekend als een ploeg die na rust vaak toeslaat, terwijl Feyenoord juist vaker wegzakt in de tweede helft.

Dat beeld werd vorige week tegen Volendam opnieuw zichtbaar. De bank van Feyenoord bood nauwelijks extra impulsen, met alleen Casper Tengstedt en Jordan Lotomba als ervaren opties. De rest bestond vooral uit jonge of minder ervaren krachten. Richting de wedstrijd in Nijmegen is het bovendien nog onzeker of er spelers zijn teruggekeerd van blessures. Dat zal het voor Van Persie lastig maken om tijdens de wedstrijd bij te sturen.