FR12-column: Uitstel van executie met 'bord-op-schoot-beoordelingen'

In deze columnreeks blikt FR12-lid Mathijs in een persoonlijke stijl gedurende het seizoen terug op de stand van zaken rondom Feyenoord. Persoonlijk, nuchter en altijd met het hart op de juiste plaats, al is dat soms met de handen in het haar.

Uitstel van executie. Met dank aan het bedroevende niveau van de rest van de Eredivisie. Het aanblijven van Robin van Persie is inmiddels een lachertje en het schoolvoorbeeld van onkunde binnen onze club. Naast bord-op-schoot-scouting worden er blijkbaar ook bord-op-schoot-beoordelingen uitgevoerd. De huidige tweede plaats is voor de RvC reden genoeg om Van Persie als hoofdtrainer te willen behouden. Het kan er bij mij niet in.

Sinds begin november is het spel niet om aan te zien en wordt er op geen enkel front vooruitgang geboekt. Met hangen en wurgen, en met gruwelijk veel geluk dankzij de concurrentie, sta je tweede. Maar zo voelt het allesbehalve. De uitwedstrijd tegen FC Twente was misschien wel het duidelijkste bewijs. Feyenoord ging zonder enig plan die wedstrijd in en werd zonder al te veel moeite met de rug tegen de muur gezet. Sterker nog: daar was nauwelijks moeite voor nodig.

Als je als tegenstander capabel genoeg bent om één keer op goal te schieten, is de kans groot dat hij erin ligt. Zelfs NAC, dat een week eerder nog met 3-0 (!) verloor van Telstar, weet met speels gemak drie keer te scoren tegen onze onthutsend zwakke verdediging. Onze in beginsel ijzersterke achterhoede staat negen van de tien keer verkeerd gepositioneerd en wordt door ieder zuchtje wind omvergeblazen. Reus Ahmedhodžić en voormalig rotsblok Watanabe acteren de laatste weken op het niveau van Cuco Martina en Edgar Ié. Het is iedere week opnieuw om je kapot aan te ergeren.

Wat het misschien nog wel schrijnender maakt, is dat alle plezier uit het elftal lijkt verdwenen. Bij spelers, bij de staf, eigenlijk overal. Behalve bij Van Persie, die nog altijd en overal lichtpuntjes ziet. Na Twente-uit wilde hij de pers erop wijzen dat hij niet met cijfertjes bezig is, nadat hij werd geconfronteerd met het feit dat Feyenoord pas twee punten heeft gepakt tegen teams uit de top zes. Opmerkelijk, want diezelfde Van Persie sprak eerder dit seizoen nog uitgebreid over percentages: sprintmeters, gewonnen duels, noem maar op.

Loodzware opgave

Van Persie wilde zich liever richten op de uitwedstrijd tegen NAC. Hoe hij dat precies heeft gedaan ben ik echter nog steeds niet achter. Afijn, het was natuurlijk ook één van de moeilijkste uitwedstrijden die er zijn. Voor ons althans. Voor ons is iedere wedstrijd tegenwoordig een loodzware opgave.

Komend weekend zie ik het alweer voor me. Excelsior dat rustig achterover leunt en loert op een counter of twee, waarna onze defensie met speels gemak opzij wordt gezet. Daarna wacht de Klassieker. Mocht die tweede plaats op welke haast onmogelijke wijze dan ook behouden blijven, dan zal dat toch echt te danken zijn aan onze concurrenten. Van een masterplan hoeven we het niet te hebben. Status als voetballer alleen is tegenwoordig simpelweg niet meer genoeg om een goede trainer te zijn.

De dynamiek binnen de club is in korte tijd volledig verdampt. Ik begin steeds beter de blijdschap van de Heerenveenspelers te begrijpen toen Van Persie daar halsoverkop vertrok. Noem mij maar een pessimist, of beter gezegd een Persiemist. De huidige tweede plaats is precies wat het vanaf het begin al was. Uitstel van executie.