Terug naar toen: oud-Feyenoorders uit Zweden

Nu alle ogen gericht zijn op het WK, is de hoeveelheid Feyenoord-nieuws beperkt. Om toch mooie (en soms minder mooie) herinneringen op te halen, lichten we bij actieve landen uit welke spelers in het verleden het shirt van Feyenoord droegen. Deze keer Zweden, een land dat door de jaren heen flink wat spelers aan Feyenoord leverde.

Bij Zweden en Feyenoord gaat de gedachte natuurlijk al snel naar Ove Kindvall. De legendarische spits kwam in 1966 over van IFK Norrköping en groeide in Rotterdam uit tot een van de beste aanvallers die ooit het shirt van Feyenoord droeg. Kindvall had een ongekend doelpunteninstinct en werd drie keer topscorer van de Eredivisie. In 114 competitiewedstrijden maakte hij 129 doelpunten, een gemiddelde dat nog altijd indrukwekkend is.

Zijn naam is voor altijd verbonden aan 6 mei 1970. In de finale van de Europacup I tegen Celtic maakte Kindvall in de verlenging het beslissende doelpunt, waardoor Feyenoord met 2-1 won. Daarmee bezorgde hij de Rotterdammers de eerste Europacup I in de clubgeschiedenis en maakte hij zichzelf onsterfelijk in Rotterdam. Kindvall won met Feyenoord ook de Wereldbeker tegen Estudiantes en blijft voor veel supporters de maatstaf voor iedere spits die na hem kwam.

Henrik Larsson

Henrik Larsson kwam in november 1993 naar Feyenoord en zou uiteindelijk vier jaar in Rotterdam spelen. De Zweedse aanvaller werd gehaald van Helsingborgs IF en liet in De Kuip regelmatig zijn klasse zien, al was zijn periode in Nederland niet altijd even gelukkig. Larsson had te maken met wisselende trainers, werd niet altijd op zijn favoriete positie gebruikt en raakte gefrustreerd door het roulatiesysteem.

Toch was Larsson belangrijk voor Feyenoord. Hij won twee keer de KNVB Beker met de Rotterdammers en maakte ook Europees indruk, onder meer met een hattrick tegen Werder Bremen in de UEFA Cup Winners’ Cup. In 1997 vertrok hij na een juridisch conflict naar Celtic, waar hij zou uitgroeien tot een absolute clublegende. Later speelde hij ook nog voor Barcelona en Manchester United. In totaal kwam Larsson 106 keer uit voor Zweden.

Johan Elmander

Johan Elmander kwam als achttienjarig talent naar Feyenoord. De aanvaller had de keuze uit meerdere Europese topclubs en koos voor Rotterdam, waar veel van hem werd verwacht. Elmander liet in fases zien over veel kwaliteiten te beschikken, maar wist de hoge verwachtingen in De Kuip nooit helemaal waar te maken. Feyenoord verhuurde hem in 2002 aan Djurgårdens IF, waar hij wel direct indruk maakte met twaalf doelpunten in negentien wedstrijden en de dubbel won.

Daarna volgde een verhuurperiode bij NAC Breda, waarna Feyenoord zijn contract niet verlengde. Juist na zijn vertrek kwam zijn loopbaan echt op gang. Bij Brøndby IF won hij opnieuw de dubbel en werd hij uitgeroepen tot speler van het jaar. Vervolgens speelde Elmander voor Toulouse, Bolton Wanderers, Galatasaray en Norwich City. Ook als international had hij een mooie carrière. De spits speelde 85 interlands voor Zweden en kwam in actie op het WK 2006 en de EK’s van 2008 en 2012.

Harry Bild

Harry Bild was een bijzondere naam in de geschiedenis van Feyenoord. De Zweedse aanvaller werd in 1965 overgenomen van FC Zürich en was de eerste buitenlandse voetballer die het shirt van de Rotterdammers droeg. Bild had in eigen land al naam gemaakt bij IFK Norrköping, was topscorer van Zweden geweest en werd in 1963 uitgeroepen tot Zweeds voetballer van het jaar.

In Rotterdam bleef Bild maar anderhalf seizoen, maar zijn cijfers waren uitstekend. In 52 wedstrijden maakte hij 39 doelpunten voor Feyenoord. Grote prijzen won hij niet in De Kuip, maar hij maakte wel deel uit van de sportieve opmars die later zou leiden tot de grote successen van eind jaren zestig en begin jaren zeventig. Door de komst van Ove Kindvall en de toenmalige regels rond buitenlandse spelers werd zijn contract niet verlengd. Bild overleed in januari 2025 op 88-jarige leeftijd.

Sam Larsson

Sam Larsson kwam in de zomer van 2017 naar Feyenoord, nadat hij bij sc Heerenveen opviel als creatieve buitenspeler. De Zweed was technisch vaardig, onvoorspelbaar en stond bekend om zijn dribbels. In Friesland werd hij zelfs gezien als een van de beste dribbelaars van de Eredivisie. Feyenoord legde ongeveer vier miljoen euro neer voor Larsson, die een contract voor vier seizoenen tekende.

Zijn debuut voor Feyenoord was veelbelovend. In de uitwedstrijd tegen Heracles Almelo maakte hij direct zijn eerste doelpunt voor de club. Later dat seizoen scoorde hij een hattrick in de bekerwedstrijd tegen AVV Swift en won hij met Feyenoord de KNVB Beker. Ook pakte hij in 2018 de Johan Cruijff Schaal, al miste hij daarin zijn strafschop tegen PSV. In februari 2020 vertrok Larsson voor circa vijf miljoen euro naar Dalian Professional in China. Inmiddels speelt hij in Turkije voor Fatih Karagümrük.

De overige Zweden
Niet iedere Zweed kwam aan vijftig wedstrijden of meer in het shirt van Feyenoord. Malcolm Jeng speelde twee duels, Patrik Wålemark kwam tot 36 wedstrijden, Emil Hansson bleef steken op vier optredens en doelman Pär Hansson speelde twee keer voor de Rotterdammers. Ook Simon Gustafson (21 duels), Samuel Armenteros (24 duels), John Guidetti (23 duels) en Alexander Arnold Mezan (37 duels) vielen buiten deze uitgelichte spelers. Ajsel Kujovic stond eveneens onder contract bij Feyenoord, maar kwam niet tot een officieel duel in het eerste elftal.