FR12-column: Feyenoord is toe aan een grondige reorganisatie

In deze columnreeks blikt FR12-lid Mathijs in een persoonlijke stijl gedurende het seizoen terug op de stand van zaken rondom Feyenoord. Persoonlijk, nuchter en altijd met het hart op de juiste plaats, al is dat soms met de handen in het haar.

Het voelt deze weken als een hopeloze zoektocht naar de juiste woorden. Ongeloof, chagrijn en vooral machteloosheid voeren de boventoon. Twee redelijke, normaal gesproken vanzelfsprekende overwinningen tegen Sturm Graz en Heracles gaven nog even wat ademruimte, maar die illusie is inmiddels volledig verdampt. We zijn niet alleen terug bij af, we zijn er al ruimschoots voorbij. Met één vinger hangen we boven de afgrond. Zelden voelde ik me Feyenoord-moe, maar het komt nu angstvallig dichtbij.

Ik betrapte mezelf er gisteren op dat ik op zoek was naar het eerstvolgende interlandweekend in de voetbalagenda. Een weekend zonder onrust, zonder onnodige spanning. Wat we afgelopen zondag voorgeschoteld kregen, sloeg werkelijk alles. Een futloos elftal dat als los zand uit elkaar viel in een sfeerloos hol in Eindhoven, het was niet om aan te zien.

Na zeventien minuten bekroop mij al het benauwde gevoel dat dit die wedstrijd uit 2010 zou gaan overtreffen. Dat PSV ons genadig spaarde en ik uiteindelijk bijna opgelucht was met een 3-0-nederlaag, zegt eigenlijk alles. Hoe diep zijn we inmiddels gezonken? En dan staan we nog altijd tweede. Onbegrijpelijk. In vrijwel ieder ander seizoen had een reeks als deze ons richting plek zes geduwd en was de trainer, tevens de hoofdverantwoordelijke, de laan uitgestuurd.

Het kaartenhuis moet een keer instorten

Ik ben zoals velen een enorme fan van de speler Robin van Persie. Maar de trainer Van Persie staat daar voor mij volledig los van. Na wekenlang falen, herhaaldelijke fouten en een schrijnend gebrek aan zelfreflectie is het afscheid nemen van een clublegende onvermijdelijk. Het heeft simpelweg niet gewerkt. Met slechts vier (!) overwinningen sinds 2 november en een eindeloze blessuregolf leek het elftal zondagmiddag niet bij machte of bereid om nog één extra stap te zetten voor hun trainer.

Niets wijst op verbetering, maar de hoge heren van de RvC zien het allemaal anders. Het eindeloze doorrommelen heeft veel te lang geduurd. Maandenlang worden handen boven elkaars hoofd gehouden, maar het kaartenhuis moet inmiddels een keer gaan instorten. Laten we hopen dat het bij een van de onderste kaarten begint, want het kaartenhuis dat Feyenoord heet is toe aan een grondige reorganisatie.

Dennis te Kloese kan simpelweg niet blijven zitten in deze dubbelfunctie. Althans, bij iedere andere club dan Feyenoord. Hier kijk je inmiddels nergens meer van op. Het is te hopen dat deze muis ooit nog een olifant wordt. En hoe wrang ook: we blijven van die muis houden. Veel slechter kan het de komende periode toch niet worden.