Aanvallend rendement maakt Bos unieker dan zijn voorgangers

De kritiek op het spel van Feyenoord zwelt dit seizoen regelmatig aan, maar tussen alle wisselvalligheid door is er één naam die zich nadrukkelijk heeft onderscheiden: Jordan Bos. De 23-jarige linksback groeide in korte tijd uit tot een van de meest constante en productieve krachten binnen de ploeg van Robin van Persie.

Afgelopen zomer leek Feyenoord lange tijd uit te komen bij Bjorn Meijer als opvolger van de vertrokken backs Quilindschy Hartman en Hugo Bueno. Toen die transfer op het laatste moment afketste, schakelden de Rotterdammers door en kwamen ze uit bij Bos. Voor circa vijf miljoen euro werd hij overgenomen van KVC Westerlo.

Wat begon als een alternatief plan, bleek al snel een schot in de roos. Bos maakte tijdens de seizoensstart direct zijn minuten en dwong niet veel later een basisplaats af. Zijn snelle impact werd onderstreept met de uitverkiezing tot Speler van de Maand in september. Het blijkt achteraf een vroege bevestiging dat Feyenoord een voltreffer in huis had gehaald.

Aanvallende motor vanaf links

Bos onderscheidt zich vooral door zijn aanvallende impulsen. Hoewel hij als linksback staat opgesteld, speelt hij in balbezit vaak als een extra vleugelaanvaller. Dat vertaalt zich ook direct in cijfers: alleen Ayase Ueda en Anis Hadj Moussa waren dit Eredivisieseizoen bij meer doelpunten betrokken.

Zijn kracht ligt in de variatie van zijn loopacties. De zogeheten underlap, waarbij hij binnendoor de diepte zoekt, is een van zijn belangrijkste wapens, mede doordat Feyenoord vaak met een brede buitenspeler speelt. Tegelijkertijd kan Bos ook zelf situaties creëren. Met zijn snelheid en fysieke kracht passeert hij tegenstanders en dwingt hij ruimte af voor een voorzet.

Die veelzijdigheid maakt hem moeilijk te verdedigen. Bos is geen pure technicus, maar juist een functionele dribbelaar die rendement koppelt aan eenvoud. Dat blijkt ook uit de statistieken. Hij behoort tot de verdedigers met de meeste (succesvolle) dribbels per 90 minuten en creëert opvallend veel kansen uit open spel.

Wat Bos extra waardevol maakt, is zijn fysieke vermogen. Hij bestrijkt moeiteloos de hele linkerflank en blijft negentig minuten lang een dreiging. Zijn timing zonder bal is daarbij cruciaal. Hij verschijnt regelmatig in de zestien en komt zelfs vaker aan de bal in dat gebied dan Ueda, blijkt uit de statistieken van ESPN. Daarnaast toont Bos flexibiliteit binnen het systeem van Van Persie. Door blessures en vormproblemen voorin werd hij zelfs incidenteel als linksbuiten gebruikt. Dat leverde tegen Telstar direct rendement op met twee assists, al bleek het experiment niet in elke wedstrijd even succesvol.

WK als kers op de taart

Na 32 wedstrijden staat Bos dit seizoen op een totaal van tien assists en drie doelpunten. Met nog vier wedstrijden te gaan is dat al meer dan zijn voorgangers Bueno en Hartman haalden in een volledig seizoen. Ook Malacia kwam tijdens zijn uitstekende seizoen 2020/21, waarin hij vijftig wedstrijden speelde, maar tot vijf assists en één goal. Aanvallend is de Australiër de meest productieve linksback die Feyenoord in heel lange tijd heeft gehad.

Ook bij de nationale ploeg laat Bos zien van meerwaarde te zijn. In zijn laatste drie interlands was hij bij vier doelpunten betrokken, waarin hij tijdens de laatste wedstrijd tegen Curaçao slechts 25 minuten in actie kwam. Op het WK van komende zomer zal de Feyenoorder een heel belangrijke rol gaan spelen onder Tony Popovic. De bondscoach was eerder al lovend over de linksback: "Je ziet hoe goed hij de wedstrijden uitloopt. Ook tactisch zie je ontwikkeling. Ik weet zeker dat hij zich verder blijft ontwikkelen. Er zit nog veel meer verbetering in en hij heeft een mooie toekomst voor zich."