In memoriam; Bob van den Boogaart

Bob van den Boogaart, als je het mij vraagt «wie kent hem niet», heeft gisteren het dappere besluit genomen om in het bijzijn van zijn geliefden bewust afscheid te nemen van het leven. Bob was lichamelijk op en zijn gezondheid liet daarom flink te wensen over. Bob wilde niet als kasplantje door het leven gaan en vandaar zijn besluit.

Het gehele afgelopen jaar was voor hem en zijn vrouw zwaar. Zeer zeker ook omdat hij zijn geliefde club door zijn slechte gezondheid niet meer kon bezoeken en dat juist nu het met Feyenoord beter ging. De waterlanders liepen dan ook bij hem en zijn vrouw over de wangen bij het zien op tv van het behalen van de tweede plaats, de ontvangst van de selectie door supporters en het daaropvolgende feest in De Kuip. Met trots sprak hij dan: «dat kan toch alleen maar in Rotterdam». Vereerd was hij dat Martin van Geel hem afgelopen dinsdag nog thuis bezocht. En zonder anderen te kort te doen bedankte hij in het bijzonder hem en Ronald Koeman voor het sportieve succes.

Als doelman bij Excelsior speelde Bob als kind met Henk Schouten, Tinus Bosselaar en Dick van den Polder. Op latere leeftijd ging hij op de vaart en na het afzwaaien begon hij een glazenwassersbedrijf. In de glazen is hij daarna gebleven, maar dan met zijn vrouw als pachter van de kantine bij voetbalvereniging Neptunus. Het gezin van den Boogaart werd horeca-exploitant en ook nog eens marktkooplui. Daarnaast waren zij zoals bekend vrijwilligers bij Feyenoord en de FSV. Bob was ook nog coach van het eerste zaalvoetbalteam van Alexandria 66. Allemaal vrijwilligersactiviteiten waar zij beiden veel vreugde uit haalden.

In de jaren 70 verkocht Bob samen met zijn vrouw vanuit huis ondermeer wedstrijdkaarten en op wedstrijddagen supportersartikelen voor Feyenoord. Feyenoord was zijn lust en zijn leven. Ook de FSV was een geliefde uitlaatklep. Zonder al zijn overige werkzaamheden niet te kort te willen doen, was zijn functie als mascottebegeleider bij de FSV hem op het lijf geschreven. Als Opa Bob stelde hij mascottes gerust en begeleidde hen de gehele dag. Veel dankbaarheid heeft hij daaruit ontvangen en de vele brieven met bedankjes van kinderen heeft hij dan ook allemaal bewaard. Die hebben thuis een plaatsje gekregen in zijn Feyenoordmuseum.

Bob was jarenlang goed bevriend met huisfotograaf Ome Piet Bouts. Gezamenlijk liepen zij iedere wedstrijd van Feyenoord af. Het overlijden van zijn goede vriend Piet liet in het hart van Bob ook zijn sporen na.

Met Bob, zijn vrouw en dochter ben ik maandag jl. nog door De Kuip gegaan. Ondermeer heeft hij daar gesproken met Eric Gudde en is hij met rolstoel en al nog op het veld geweest. Zo heeft hij voor hem op gepaste wijze nog afscheid genomen van zijn tweede huis: zijn geliefde Kuip.

Bob en zijn vrouw behoren tot de generatie echte Feyenoorders die zowel dieptepunten als hoogtepunten hebben meegemaakt. De verhalen uit de oude doos zijn ontelbaar en zullen helaas door hem niet meer verteld worden, maar de herinnering aan een oer Feyenoorder en echte Rotterdammer leeft voort in de harten van diegenen die hem hebben gekend. Daar kan onze vriend zeker van zijn.

Lieve gabber, rust zacht,

Joop

PS: Voor uw medeleven aan de familie klik dan hier voor uw condoleance.