Terug naar toen: oud-Feyenoorders uit Turkije

Nu alle ogen gericht zijn op het WK, is de hoeveelheid Feyenoord-nieuws beperkt. Om toch mooie (en soms minder mooie) herinneringen op te halen, lichten we bij actieve landen uit welke spelers in het verleden het shirt van Feyenoord droegen. Deze keer Turkije, dat door de jaren heen meerdere bekende spelers aan Feyenoord leverde.

Orkun Kökçü doorliep vanaf 2014 de jeugdopleiding van Feyenoord en maakte in september 2018 zijn officiële debuut in de bekerwedstrijd tegen VV Gemert. De middenvelder scoorde direct en liet enkele maanden later ook bij zijn Eredivisie-debuut tegen FC Emmen van zich horen. Als invaller leverde hij een doelpunt en een assist tijdens de 1-4 overwinning. Vanaf het seizoen 2019/2020 groeide Kökçü uit tot een vaste basisspeler.

Onder Arne Slot zette de Turks international grote stappen. Kökçü ontwikkelde zich tot de spelverdeler van Feyenoord en werd aan het begin van het seizoen 2022/2023 op 21-jarige leeftijd benoemd tot aanvoerder. Als captain leidde hij de Rotterdammers naar de landstitel en mocht hij op de Coolsingel de kampioensschaal tonen. Na 175 wedstrijden en 32 doelpunten vertrok Kökçü voor minimaal 25 miljoen euro naar Benfica. In 2025 maakte hij de overstap naar zijn jeugdliefde Beşiktaş.

Bilal Başaçıkoğlu

Bilal Başaçıkoğlu werd in de zomer van 2014 voor ongeveer 3,5 miljoen euro overgenomen van sc Heerenveen. De vleugelaanvaller gold als een groot talent en maakte op 10 augustus zijn Feyenoord-debuut in de uitwedstrijd tegen ADO Den Haag. Hoewel hij nooit onbetwist basisspeler werd, kwam Başaçıkoğlu verspreid over vier seizoenen toch tot 103 officiële wedstrijden.

De aanvaller maakte deel uit van een succesvolle periode in De Kuip. Met Feyenoord werd hij in 2017 landskampioen en daarnaast won hij twee keer de KNVB Beker en eenmaal de Johan Cruijff Schaal. In 2018 vertrok Başaçıkoğlu naar Kayserispor. Daarna speelde hij onder meer voor Trabzonspor, Gaziantep FK en Heracles Almelo. In september 2025 beëindigde hij vanwege aanhoudende rugproblemen zijn loopbaan als profvoetballer.

Colin Kazim-Richards

Colin Kazim-Richards kwam in augustus 2014 op huurbasis over van Bursaspor. De Turks-Engelse aanvaller had daarvoor al een kleurrijke loopbaan achter de rug bij clubs als Fenerbahçe, Galatasaray, Olympiakos en Blackburn Rovers. In Rotterdam werd hij voor het eerst structureel als centrumspits gebruikt. Bij zijn debuut tegen Willem II was Kazim-Richards direct trefzeker, al ging Feyenoord met 1-2 onderuit.

Kazim-Richards groeide dankzij zijn fysieke spel, doelpunten en uitgesproken persoonlijkheid uit tot een cultheld bij een deel van de achterban. Feyenoord nam hem na zijn eerste seizoen definitief over, maar zijn verblijf eindigde minder fraai. Na een conflict met een journalist werd hij begin 2016 geschorst en niet veel later vertrok hij naar Celtic. De aanvaller kwam tot 49 wedstrijden en veertien doelpunten voor Feyenoord. Na zijn spelersloopbaan ging hij verder als trainer.

Nuri Şahin

Nuri Şahin werd in het seizoen 2007/2008 door Feyenoord gehuurd van Borussia Dortmund. De middenvelder kende trainer Bert van Marwijk nog uit Duitsland, waar hij op zestienjarige leeftijd de jongste debutant in de geschiedenis van de Bundesliga was geworden. Een koopoptie werd niet afgesproken, maar Şahin groeide in Rotterdam wel snel uit tot een belangrijke speler.

In totaal kwam Şahin tot 34 wedstrijden en zes doelpunten. Hij begon in de basis tijdens de gewonnen bekerfinale tegen Roda JC, waarin Feyenoord dankzij doelpunten van Denny Landzaat en Jonathan de Guzman met 2-0 won. Na zijn terugkeer bij Borussia Dortmund werd Şahin kampioen van Duitsland en uitgeroepen tot speler van het seizoen. Later speelde hij onder meer voor Real Madrid en Liverpool. Inmiddels is hij actief als trainer.

Oğuzhan Özyakup

Oğuzhan Özyakup kende een veel kortere periode in De Kuip. De middenvelder werd begin 2020 voor een halfjaar gehuurd van Beşiktaş en scoorde bij zijn debuut tegen FC Emmen al na 93 seconden. Door blessureleed en het vroegtijdig stilleggen van de competitie bleef zijn bijdrage uiteindelijk beperkt tot vier wedstrijden en één doelpunt.