Zechiël grote winnaar van de voorbereiding, Van Persie voegt scorend vermogen toe

Feyenoord heeft de voorbereiding op het seizoen 2026/27 zonder nederlaag afgesloten. De ploeg van trainer Giovanni van Bronckhorst won alle vijf de oefenwedstrijden en maakte zestien doelpunten tegenover vier tegentreffers. Vooral de ontwikkeling van het middenveld, de doorbraak van Gjivai Zechiël en de doelpunten van Shaqueel van Persie vielen op.

De Rotterdammers begonnen de voorbereiding met een ruime 0-6 overwinning op FC Dordrecht. Calvin Stengs, Luciano Valente, Gonçalo Borges, Tobias van den Elshout en Gaoussou Diarra kwamen tot scoren. Borges was tweemaal trefzeker. Feyenoord stond bij rust al met vier doelpunten verschil voor en trad na de pauze aan met een volledig gewijzigd elftal.

Een week later volgde met Club Brugge de eerste serieuze krachtmeting. Feyenoord kwam op achterstand, maar draaide de wedstrijd om en won met 3-1. Shaqueel van Persie maakte kort na zijn invalbeurt de gelijkmaker, waarna Mika Mármol en Van den Elshout de overige doelpunten voor hun rekening namen. Sem Steijn was belangrijk met twee assists uit standaardsituaties.

Tegen Sporting Charleroi had Feyenoord meer moeite om het balbezit om te zetten in uitgespeelde kansen. De Belgische ploeg kwam op voorsprong, waarna Diarra de gelijkmaker maakte. Invaller Zechiël veranderde vervolgens het wedstrijdbeeld met drie beslissende passes. Mats Deijl en Tijme Wessels bepaalden de eindstand op 3-1.

Ook Rayo Vallecano werd verslagen. Feyenoord won het duel, dat over 120 minuten werd gespeeld, met 2-1. Van Persie opende de score na een combinatie met Valente en Zechiël. De Spaanse ploeg maakte gelijk nadat de eerste Rotterdamse druk was omzeild, maar in het extra half uur zorgde Van den Elshout voor de winnende treffer.

De voorbereiding werd zondag afgesloten tegen Atalanta Bergamo. Feyenoord won opnieuw met 2-1 na 120 minuten en schreef daarmee de eerste editie van De Kuip Cup op zijn naam. Ayase Ueda benutte in de eerste helft een strafschop. Na de gelijkmaker van Atalanta besliste Van Persie de wedstrijd met zijn derde doelpunt van de voorbereiding.

Feyenoord speelde in totaal 510 minuten. Omgerekend per negentig minuten kwam de ploeg uit op gemiddeld 2,82 doelpunten voor en 0,71 tegentreffer. De cijfers worden wel beïnvloed door de ruime overwinning op Dordrecht en de extra speeltijd tegen Rayo Vallecano en Atalanta.

De zestien doelpunten werden gemaakt door tien verschillende spelers. Van Persie en Van den Elshout eindigden met drie doelpunten bovenaan de topscorerslijst. Borges en Diarra scoorden tweemaal. Stengs, Valente, Mármol, Deijl, Wessels en Ueda waren ieder één keer trefzeker.

Vooral de productie van Van Persie was opvallend. De aanvaller scoorde tegen Club Brugge, Rayo Vallecano en Atalanta, de drie sterkste tegenstanders van de voorbereiding. Van den Elshout was eveneens driemaal trefzeker en liet als middenvelder zien op de juiste momenten in het strafschopgebied te kunnen verschijnen.

De belangrijkste ontwikkeling vond plaats op het middenveld. Feyenoord speelde in de eerste weken al verzorgd van achteruit, maar had moeite om het vele balbezit om te zetten in grote kansen. Dat veranderde toen Zechiël naast Valente meer speelminuten kreeg.

Zechiël voegde creativiteit, dribbels en een goede lange pass toe. Tegen Charleroi was hij als invaller betrokken bij alle drie de Rotterdamse doelpunten. Tegen Rayo leverde hij de assist op Van Persie en tegen Atalanta speelde hij een belangrijke rol in het onder de druk van de Italianen uitkomen.

Valente was een andere uitblinker op het middenveld. De middenvelder scoorde tegen Dordrecht, trok tegen Rayo veelvuldig het spel naar zich toe en raakte tegen Atalanta het aluminium. Door zijn balvastheid en vermogen om na het aantrekken van druk vooruit te spelen, kon Feyenoord meerdere keren een linie overslaan.

Met Charles Vanhoutte, Zechiël en Valente lijkt Van Bronckhorst te beschikken over een technisch en complementair middenveld. Vanhoutte kan zijn positie bewaken en de eerste balcirculatie verzorgen, terwijl Valente en Zechiël kunnen uitzakken, opendraaien en het tempo verhogen.

Oussama Targhalline biedt een ander profiel. De middenvelder heeft vooral waarde als balveroveraar en kan tegen fysiek sterke tegenstanders nodig zijn. Tegen ploegen die laag verdedigen, lijkt de combinatie van Zechiël en Valente meer creativiteit en passes tussen de linies te bieden.

De opbouw was gedurende de voorbereiding verder ontwikkeld dan het spel zonder bal. Tegen Club Brugge en Charleroi waren de patronen aan de bal zichtbaar, maar bleef het aantal uitgespeelde mogelijkheden beperkt. Wanneer tegenstanders de eerste Rotterdamse druk omzeilden, ontstonden regelmatig grote ruimtes achter het middenveld.

Individueel kan Zechiël worden gezien als de speler van de voorbereiding. De middenvelder was niet de topscorer, maar had grote invloed op de manier waarop Feyenoord voetbalde. Hij verbond de opbouw met de aanval, creëerde kansen en liet zien onder druk aanspeelbaar te blijven.

Van Persie was de meest beslissende aanvaller. Zijn belasting werd voorzichtig opgebouwd, maar hij scoorde tegen Club Brugge, Rayo en Atalanta. Daarmee heeft de jonge aanvaller aangetoond dat hij dicht tegen een vaste rol in het eerste elftal aan zit.

Valente bevestigde zijn waarde als spelmaker, terwijl Van den Elshout met drie doelpunten de grootste verrassing was. De middenvelder krijgt te maken met veel concurrentie, maar heeft zich met zijn loopvermogen en scorend vermogen nadrukkelijk laten zien.

Daartegenover slaagden Nacho Ferri en Casper Tengstedt er niet in om tot scoren te komen. Ferri was als fysiek aanspeelpunt bruikbaar en kon lange ballen vasthouden, maar liet meerdere kansen onbenut. Tegen Club Brugge miste hij onder meer een grote mogelijkheid oog in oog met de doelman.

Ook Tengstedt had te weinig beslissende momenten om de spitsenstrijd naar zich toe te trekken. Hij was tegen Charleroi met een loopactie betrokken bij de aanval die uiteindelijk het doelpunt van Deijl opleverde, maar bleef gedurende de voorbereiding zonder treffer.

Borges kende een vliegende start met twee doelpunten tegen Dordrecht. In de vier wedstrijden daarna bleef hij zonder doelpunt. De buitenspeler liet zijn snelheid en dribbel zien, maar moet in de laatste fase vaker de juiste keuze maken tussen schieten, voorzetten of het vasthouden van de bal.

Ook de afronding blijft een aandachtspunt. Feyenoord scoorde zestien keer, maar miste tegen de sterkere tegenstanders meerdere grote kansen. Valente en Vanhoutte raakten tegen Atalanta het aluminium, terwijl tegen Club Brugge, Charleroi en Rayo eveneens mogelijkheden onbenut bleven.

Feyenoord begint met vertrouwen aan de competitie

Op basis van de laatste oefenwedstrijden lijkt een groot deel van het elftal vorm te krijgen. Tjark Ernst is zeker van zijn plek onder de lat. Read, St. Juste en Mármol behoren tot de belangrijkste verdedigende opties. De fitheid van Watanabe bepaalt wie naast St. Juste in het centrum kan starten. Op het middenveld heeft de combinatie Vanhoutte, Zechiël en Valente de meeste indruk gemaakt. Voorin zijn Hadj Moussa en Ueda logische basisspelers.

Voor de overgebleven positie hebben Diarra, Borges en Van Persie verschillende kwaliteiten. De resultaten en de ontwikkeling tegen Atalanta geven vertrouwen richting de competitiestart, maar Feyenoord is door de blessures, de late terugkeer van internationals en de nog niet volledig bewezen pressing nog niet op alle posities volledig ingespeeld. Daarnaast is de linkerflank momenteel het zorgenkindje. De Rotterdammers werken dan ook aan de komst van een linksback en een linksbuiten.