Petta: "Ik had bepaalde flair en arrogantie dat minder werd gewaardeerd"

Op dertienjarige leeftijd werd Bobby Petta van VV Papendrecht overgenomen en begon hij met voetballen in de jeugdopleiding van Feyenoord. Op Varkenoord groeide hij uit tot één van de betere talenten uit zijn lichting en in het seizoen 1992/93 maakte hij ook zijn debuut met een kleine bijdrage (assist) aan het landskampioenschap.

Na jaren in de jeugdopleiding en zijn debuut voor de hoofdmacht al achter de rug, leek Petta alles voor de wind gegaan. Gek genoeg kwam hij daarna amper in beeld bij het eerste elftal van Feyenoord. De linkspoot denkt zelf wel te weten waardoor dat kwam. "Ik vond mezelf beter dan Regi Blinker, die op mijn positie stond. Ik was hem vaak aan het analyseren en dan bedacht ik hoe ik het beter zou doen. Op de training lukte dat wel, maar in de wedstrijden kreeg ik de kans niet", vertelt Petta in gesprek met het Feyenoord Magazine.

"Ik vind het gek om over mezelf te zeggen, maar ik was goed. In de jeugd had ik wat krediet opgebouwd met mijn snelheid, vrijheid en directheid, maar bij het eerste moest ik in feite opnieuw beginnen. Daar ging het veel meer om mentaliteit en dat was voor mij een moeilijke omschakeling", klinkt het verhaal van de aanvallende speler. "Ik had bepaalde flair en arrogantie dat bij de A-selectie minder werd gewaardeerd. Soms werd ik gewoon van het trainingsveld getrapt."

Testen van mentaliteit

Petta weet nog goed dat hij een glimlach kreeg toen hij zijn teamgenoot op de training uitspeelde. Juist op die momenten werd hij extra hard aangepakt door teamgenoten en trainers. "Ze lieten het spel gewoon doorgaan, omdat ze mijn mentaliteit wilden testen. Ik wist niet goed hoe ik daarmee moest omgaan op die leeftijd, dat had een negatieve invloed op mij. Ik ging mijn speelwijze veranderen, want ik wist: als ik in de één-tegen-één onderuit wordt geschopt, gaat het spel gewoon door."

"Ik verloor daardoor een beetje het vrije en directe voetbal dat ik in de jeugd wel liet zien", stelt Petta. "Ik was niet meer zo explosief, mijn eigen spel werd een beetje verziekt, en daardoor werd ik onzeker. Henk Fraser kwam als enige een beetje voor me op, maar verder kreeg ik niet veel steun. Nu begrijp ik waarom mijn medespelers en trainers op die manier met me omgingen, maar toen niet. Ik was zo'n jong broekie en dacht dat ik alles wist."

In 1993 vertrok Petta, met één officiële wedstrijd op zijn naam. Daarna speelde hij vervolgens voor Dordrecht '90, RKC Waalwijk, Ipswich Town, Celtic, Fulham, Darlington, Bradford City, Adelaide United, Para Hills, Sydney FC, Heidelberg United, Adelaide Croatia Raiders en Rossvale FC.

Het volledige interview met Petta is te lezen in het nieuwe Feyenoord Magazine, dat afgelopen week verscheen voor leden van Het Legioen. Voortaan direct het hele magazine lezen? Word lid van Het Legioen en ontvang diverse voordelen.