In de nieuwste aflevering van Kein Geloel staat de sfeer in De Kuip centraal tijdens de kameraadjeswedstrijd van Feyenoord. De makers bespreken uitgebreid de protesten, de spreekkoren en de beleving op de tribunes, waar volgens hen het voetbal naar de achtergrond verdween.
De podcast opent met kritiek op de timing van de protesten. ''De timing is cruciaal bij je boodschap, want wat nu vooral beklijft is ongemak richting onze kinderen en dat best voorkomen kunnen worden,’’ klinkt het. Tijdens de kameraadjeswedstrijd waren er duizenden jonge supporters aanwezig. ''Het eerste spreekkoor dat je dan hoort is kanker Utrecht. Dan moet je even schakelen.''
Ook het minutenlange zingen van ‘’ACAB’’ komt ter sprake. ''Dat was het meest luid gezongen liedje van de middag. Het leek alsof er niks meer op het spel stond. Niet reageren op een harde tackle of corner nummer vijf in de eerste helft. Wij kunnen zo’n belangrijke rol nog spelen daarin. Die hele wisselwerking is een beetje weg tussen het team en de tribunes.''
Over individuele spelersliedjes wordt gezegd: ''Ik vind het oprecht jammer. Er zijn nu drie of vier spelers met een eigen liedje en de rest helemaal niks.'' De oproep aan het einde van de aflevering is helder. ‘’Laten we gewoon echt proberen het weer te laten kolken. Reageer op wat er gebeurt.''
Plaats reactie
Je bekijkt nu de reacties waarvoor je een notificatie hebt ontvangen, wil je alle reacties bij dit artikel zien, klik dan op onderstaande knop.
Bekijk alle reacties