Leerdam leerde koppen in de keuken

Nee, hij is geen John Guidetti, Karim El Ahmadi of Jordy Clasie. Maar ook Kelvin Leerdam heeft een zeer belangrijke rol bij het succesvolle Feyenoord. Een verhaal over de onzichtbare steunpilaar van de Rotterdammers.

Keuken

Elke keer als hij in de keuken kwam, zag Kelvin Leerdam 'm weer hangen. Een plastic bal die door zijn vader met een touwtje aan het plafond was gehangen. De jonge Leerdam sprong vanaf de keukenvloer omhoog in een poging het ronde ding met zijn hoofd te raken. Zodra het was gelukt, liep zijn vader naar de keuken om het touwtje een stukje korter te maken, zodat het de volgende keer net iets moeilijker werd voor Kelvin om zijn voorhoofd tegen de bal te krijgen. ,,Mijn sprongkracht heb ik dus duidelijk aan mijn vader te danken'', glimlacht de 21-jarige Feyenoorder.

Familie

Zoals bij veel Surinaamse voetballers is ook voor Leerdam de familie een belangrijk onderdeel van zijn leven én voetballoopbaan. Zo werd hij door zijn tante en oma opgevoed toen zijn (gescheiden) ouders vlak na elkaar naar Nederland vertrokken. Op het erf bij het huis van zijn oma leerde hij voetballen. Urenlang schopte hij er met zijn neefjes tegen een bal. ,,Ik ben in Suriname nooit lid geweest van een voetbalclub, het erf is de enige plek waar ik heb gevoetbald.''

Elinkwijk

Toen hij bijna tien jaar was, vloog hij zijn ouders achterna om in Utrecht bij zijn moeder te gaan wonen. Ze vond dat haar zoon een hobby moest hebben en meldde Leerdam aan bij amateurclub Elinkwijk. ,,Ik weet nog goed dat ik na één training mocht blijven, terwijl andere jongetjes zich al twee weken probeerden te bewijzen.''

Feyenoord

Toen hij vice-aanvoerder van C1 werd, liep Leerdam voor de tweede keer stage bij Feyenoord nadat hij een jaar eerder was afgewezen. Dit keer was de Rotterdamse club wel voldoende onder de indruk en liet hem het volgende seizoen instromen bij de B-tjes. De eerste competitiewedstrijd mocht hij in de basis beginnen. Als rechtsbuiten. ,,Maar ik speelde vanwege blessures binnen de selectie, daarna kwam ik op de bank terecht'', blikt Leerdam terug op zijn periode onder jeugdtrainer Cor Adriaanse. ,,De trainer zei dat het moeilijk voor me zou worden om veel aan spelen toe te komen. Hij had immers elf jongens tot zijn beschikking die voor nationale jeugdelftallen uitkwamen. Het was een zware periode.''

Moeder

Mede dankzij zijn moeder gaf Leerdam niet op. ,,Ze hield me voor dat het helemaal niet zeker was dat die jongens uit de vertegenwoordigende elftallen het uiteindelijk zouden redden als profvoetballer. Ik moest van haar met mijn kop omhoog blijven lopen. Nooit heb ik aan opgeven gedacht, maar af en toe schoot er door mijn hoofd dat het bij Elinkwijk toch wel heel anders was. Daar mochten we wedstrijden verliezen en draaide het vooral om plezier. Bij ging het met name om de ontwikkeling van de spelers. Ik had wat dat betreft een achterstand en die moest ik proberen in te halen. Daar ben ik altijd voor blijven knokken.''

Van Gastel

Met het gewenste resultaat, want op 13 november 2008 maakte hij zijn debuut voor de hoofdmacht. Daarvoor is hij een van de huidige assistent-trainers zeer erkentelijk. Het was Jean-Paul van Gastel die hem als trainer van A1 het laatste zetje gaf om de overstap van Varkenoord naar De Kuip te kunnen maken. ,,Het eerste dat ik te horen kreeg was dat iedereen bij hem op nul begon, of iemand nou in een Nederlands jeugdelftal zat of niet. Onder meneer Van Gastel heb ik vervolgens alles gespeeld. Hij stak heel veel tijd in mij. Na thuiswedstrijden keken we beelden terug om te zien wat ik aan mezelf kon verbeteren en op trainingen nam hij me individueel onder handen. Een jaar later mocht ik me bij de selectie van Feyenoord 1 melden, dus alle energie en tijd die hij in mij heeft geïnvesteerd wierpen z'n vruchten af.''

Spelinzicht

Als Leerdam over voetbal praat is het vaak alsof je naar een ervaren speler van een jaar of 28 luistert in plaats van naar een 21-jarige talentje. Qua spelinzicht is hij zijn leeftijd ver vooruit. ,,Dat heeft de trainer ook tegen me gezegd. Ik weet niet hoe dat komt. Misschien helpt het dat ik veel naar voetbal kijk. Dan krijg je er wellicht sneller kijk op. Daarnaast praat ik veel met mijn vader over voetbal, hij weet er veel vanaf.''

Robin Hood

Voordat Leerdams vader naar Rotterdam vertrok kwam hij in Suriname uit voor de club Robin Hood. Nu speelt zijn bloedeigen zoon in de stad waar hij woont. Het kan niet anders dan hij op dagen als de zondag waarop Feyenoord met 4-2 van Ajax won intens geniet van zijn zoon. Ook de speler zelf was dolblij met de eerste zege op de aartsrivaal sinds zes jaar. Uiteraard vierde hij net als de rest van de selectie een feestje met Het Legioen. Maar Leerdam zal nooit uit de ban springen door als een gek te gaan dansen, zijn shirt uit te trekken of een microfoon te pakken en zijn keel schor te schreeuwen.

Rustig

Hij glimlacht. ,,Ik ben altijd rustig geweest. Zowel op het veld als daar buiten. Ook dat heb ik meegekregen van mijn moeder. Toen ik naar school ging, eiste ze van mij dat ik mijn best deed en dat ze geen klachten van leraren zou krijgen. Ze kan best boos worden hoor, maar ik heb haar nooit een reden gegeven om echt kwaad te worden. Ik ben heel rustig, net als de rest van mijn familie.''

Bescheiden

Wie Leerdam in zijn eerste jaren als Feyenoorder zag rondlopen, kreeg het idee dat hij té bescheiden was. Onzin, stelt de rechtsback. ,,Ik ben nu niet anders dan in het begin. Na zo'n zege op Ajax ben ik oprecht heel blij, maar ik realiseer me ook dat het slechts drie punten zijn in onze race naar een ticket voor Europees voetbal. Pas als we dat doel hebben bereikt, zul je mij misschien wat uitbundiger zien.''