Waar Feyenoord is zijn wij

Robin van Persie mag zichzelf op dit moment één van de beste spelers van de wereld noemen. De spits van Arsenal is met 22 doelpunten topscorer van de Premier League en heeft sinds dit seizoen van trainer Arsène Wenger bovendien de aanvoerdersband gekregen. Het voormalig talent van Excelsior en Feyenoord lanceerde onlangs zijn officiële website, waar hij vertelt over zijn jongere jaren als voetballer. 'Ik heb nooit spijt gehad van mijn beslissing om naar Feyenoord te gaan.'

'Toen ik 12 jaar was, stond ik voor mijn eerste voetbal dilemma,' vertelt Van Persie. 'Ik had net een geweldig jaar achter de rug bij Excelsior onder trainer Renee Hessel. Het was een geweldig team, we hadden zoveel plezier en wonnen de regionale competitie. Toen had ik een keuze te maken: of naar Sparta, waar veel van mijn vrienden speelden; of naar Feyenoord. Excelsior probeerde mij ervan te overtuigen om naar Feyenoord te gaan, omdat de clubs een samenwerkingsverband hebben.'

Het werd dan ook Rotterdam-Zuid. 'Vanaf de eerste minuut dat ik heb besloten om naar Feyenoord te gaan, heb ik er nooit spijt van gehad. Het hele team was erg close met elkaar en we werden allemaal goede vrienden. Ik was aanvoerder dat jaar en we werden kampioen,' zegt de Rotterdammer.  'Het jaar erna had ik niet zo'n goed seizoen, maar in de B'tjes vond ik het plezier weer terug.'

Een stap hogerop was dan ook een logisch vervolg voor Van Persie. 'Vervolgens ging ik naar het O/18 team. Hier speelde ik niet veel, maar vlak voor de winterstop kreeg mijn concurrent persoonlijke probleem waardoor hij niet kon spelen. Ik greep mijn kans met beide handen aan. Uiteindelijk speelde ik iedere wedstrijd en scoorde ik meer dan twintig doelpunten.'

'Daarna schoof ik door naar de beloften van Feyenoord. Ik speelde een half seizoen in het tweede elftal totdat Bert van Marwijk mij een kans gaf bij de A-selectie. Ik trainde slechts één week mee voordat hij me in de basis zette tegen Vitesse. Dit was mijn officiële debuut in mijn profcarrière. Drie maanden later stond ik als basisspeler met de UEFA Cup in mijn handen. Het was een geweldig moment, waarvan ik vroeger als kind alleen maar van kon dromen.'

Na het winnen van de UEFA Cup, wat nog steeds de grootste prijs op zijn erelijst is, kende de geboren Kralinger een mindere periode. 'Ik speelde niet goed en dat bleef nog een paar maanden zo, totdat ik mijn vrouw Bouchra ontmoette in de herfst van 2002. Dit was mijn keerpunt. Ik was verliefd en voelde mij de gelukkigste man van de wereld,' vervolgt de international, die inmiddels twee kinderen (Shaqueel en Dina Layla) met zijn vrouw heeft.

'In december gingen we op trainingskamp met Feyenoord naar Las Palmas. Daar speelden we een klein toernooi, waar ik gelukkig op mijn favoriete positie mocht spelen: net achter de spits. Ik excelleerde in deze wedstrijden en werd speler van het toernooi. Vanaf dat moment bleef ik goed spelen tot aan het einde van het seizoen. In de tweede seizoenshelft waren mijn beste wedstrijden tegen AGOVV, waarin ik vijf keer scoorde. Drie dagen later speelden we tegen Ajax en scoorde ik. Dit waren mijn beste maanden bij Feyenoord als ik erop terugkijk.'